ul.Wejherowska 1 ,
84-110 Krokowa

  • św. Jan Paweł II

    św. Jan Paweł II

    Zawsze miałem dylemat: Co czytać? Starałem się wybierać to, co najistotniejsze. Tyle rzeczy się publikuje. Nie wszystkie są wartościowe i pożyteczne. Trzeba umieć wybierać i radzić się, co czytać.
  • Ojciec Święty Franciszek

    Ojciec Święty Franciszek

    Wiara ze swej natury wymaga wyrzeczenia się chęci natychmiastowego posiadania[...], jest zaproszeniem, by otworzyć się na źródło światła, szanując tajemnicę Oblicza, które zamierza objawić się osobiście i w odpowiednim czasie.
  • św. Matka Teresa z Kalkuty

    św. Matka Teresa z Kalkuty

    Cisza daje nam nowe spojrzenie na wszystko. Potrzebujemy ciszy, abyśmy potrafili docierać do dusz. Podstawową sprawą jest nie to, co my mówimy, lecz to, co mówi Bóg do nas i przez nas.
  • św. Siostra Faustyna Kowalska

    św. Siostra Faustyna Kowalska

    Niech wszechmoc miłosierdzia Twego, o Panie, rozsławiona będzie po świecie całym, niechaj cześć Jego nigdy nie ustanie, głoś, duszo moja, miłosierdzie Boże z zapałem.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

Aktualności

 OGŁOSZENIA PARAFIALNE 

Zgodnie z tradycją chrześcijańską bierzmowanie uważane jest za drugi

po chrzcie sakrament inicjacji chrześcijańskiej .

W naszym Kościele sakrament bierzmowania odbędzie się

w niedzielę 20 czerwca 2021 r. o godz. 15.30

***

XI NIEDZIELA ZWYKŁA 

13. 05. 2021 r.        

Dziś 13 dzień miesiąca, wspomnienie św. Antoniego z Padwy, patrona Goszczyna i jego mieszkańców, którym życzymy Bożego błogosławieństwa i skutecznej opieki Patrona. Przy OSP Krokowa o godz. 15:00 rozpocznie się Dzień Dziecka, na który serdecznie zapraszamy w imieniu organizatorów. Nabożeństwo fatimskie odbędzie się po wieczornej mszy św. Dziękuję za ofiary składane na cele gospodarcze.

Dziękuję Wszystkim Parafianom za piękny udział w oktawie Bożego Ciała i procesjach eucharystycznych, dziękuję osobom, które nosiły sztandary i feretrony, dzieciom za sypanie kwiatów i Pani Beacie Mantych za pomoc i organizację.

Biskup Zbigniew Zieliński udzieli sakramentu bierzmowania naszej młodzieży w niedzielę 20 czerwca o godz. 15:30. W związku z tym zapraszam na próby liturgiczne uczniów ze szkół średnich w środę 16 czerwca o godz. 19:00 do kościoła. W piątek 18 czerwca o godz. 16:30 odbędzie się spowiedź dla kandydatów do bierzmowania. Spotkania dla uczniów klas ósmych zostały przełożone na wrzesień 2021r.  

W kalendarzu liturgicznym w tym tygodniu:

  • w poniedziałek, 14czerwca – wspomnienie bł. Michała Kozala;
  • w czwartek, 17 czerwca – wspomnienie św. brata Alberta Chmielowskiego
  • w sobotę, 12czerwca – wspomnienie Niepokalanego Serca NMP

Decyzją Przełożonych Zakonnych Zgromadzenia Zmartwychwstańców ks. wikariusz Bogdan Bareja CR po ośmiu latach posługi duszpasterskiej w naszej parafii został przeniesiony do Radziwiłłowa Mazowieckiego. Serdecznie dziękujemy ks. Bogdanowi za długoletnią posługę duszpasterską i katechetyczną w naszej parafii.

Nasza Parafia uczestniczy w programie Caritas - Rodzina Rodzinie. Do skarbony pod figurą św. Antoniego zbieramy ofiary na ten cel. O szczegółach akcji można przeczytać w kruchcie kościoła. 

W kruchcie kościoła dostępna jest prasa katolicka: Gość Niedzielny, parafialny biuletyn” Bòże pòmagôj” i Dobre Nowiny.

Serdeczne podziękowania dla osób, które dbają o porządek w naszej świątyni i dekorację kwiatową.

 

                                                                                                                                                         ks. prob. Sebastian Habowski CR

***

LIST PASTERSKI EPISKOPATU POLSKI

W SETNĄ ROCZNICĘ POŚWIĘCENIA NARODU POLSKIEGO

NAJŚWIĘTSZEMU SERCU PANA JEZUSA

Budujmy cywilizację miłości!

Drogie Siostry i Bracia!

Za kilka dni, 11 czerwca, w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa, biskupi zebrani na plenarnym zebraniu Konferencji Episkopatu uroczyście ponowią akt poświęcenia Polski Sercu Jezusa. W tym samym dniu zostanie on odnowiony we wszystkich polskich parafiach, które przygotowywały się do tego wydarzenia przez ostatnie miesiące. Chodzi o to, by w tym duchowym wydarzeniu mogła uczestniczyć cała wspólnota Kościoła i „aby wszyscy ludzie, pociągnięci do otwartego Serca Zbawiciela, z radością czerpali ze źródeł zbawienia”.

Symbolem nieskończonej i niepojętej miłości Boga jest przebite włócznią i otwarte Serce wiszącego na krzyżu Zbawiciela. Wobec takiej Miłości nie można przejść obojętnie, trzeba na nią odpowiedzieć. Kult Serca Jezusa wyraża się w pragnieniu, by nasze serca zranione grzechem, ale obmyte i uzdrowione Chrystusową Krwią biły w rytmie Najświętszego Serca Zbawiciela, będącego „gorejącym ogniskiem miłości”. On najpełniej objawił światu miłość, bo nie jest bezwzględnym Sędzią, ale kochającym Ojcem.

Poświęcając się Sercu Jezusowemu, człowiek pozwala do końca przeniknąć się miłością Bożą, na tę miłość odpowiedzieć i nieść ją otaczającemu światu. Dlatego oddanie się Sercu Jezusowemu ma istotny wymiar społeczny i wyraża się w tym co św. Paweł VI i św. Jan Paweł II nazywali budowaniem cywilizacji miłości.

Kult Serca Jezusa prowadzi nas również do zadośćuczynienia i wynagradzania za popełnione grzechy, które zawsze są ranami zadanymi Miłości. Oddawanie czci Najświętszemu Sercu Pana Jezusa związane jest z kultem Miłosierdzia Bożego, na które tak wrażliwy jest współczesny człowiek. Świadczy o tym duchowe doświadczenie świętej Siostry Faustyny Kowalskiej, uformowanej również przez nabożeństwo do Serca Jezusa, tak bardzo żywe w latach jej służby w Kościele.

Historia kultu

Kult Najświętszego Serca Pana Jezusa ma dawne korzenie, rozpowszechnił się na skutek objawień św. Małgorzaty Marii Alacoque, francuskiej zakonnicy z XVII wieku, podczas których Jezus prosił, aby pierwszy piątek po oktawie Bożego Ciała był świętem poświęconym czci Jego Serca. Liturgiczne święto Boskiego Serca Pana Jezusa ustanowił papież Klemens XIII w 1765 r. jako przywilej dla ówczesnego Królestwa Polskiego oraz Konfraterni Najświętszego Serca Jezusa w Rzymie. Przyczynili się do tego nasi biskupi, wystosowując memoriał do papieża, gdyż na ziemiach polskich kult ten rozwijał się już wcześniej. Na cały Kościół święto to rozszerzył Pius IX w 1856 r., a Leon XIII w 1899 r. dokonał aktu poświęcenia całego rodzaju ludzkiego Najświętszemu Sercu Pana Jezusa.

Dokładnie sto lat temu, 3 czerwca 1921 r., po odzyskaniu przez Polskę niepodległości biskupi dokonali aktu poświęcenia Ojczyzny Najświętszemu Sercu Jezusa. Nastąpiło to równocześnie z konsekracją świątyni Najświętszego Serca Pana Jezusa w Krakowie. Rok wcześniej, 27 lipca 1920 r., w obliczu nawałnicy bolszewickiej zagrażającej Polsce i całej Europie, biskupi zawierzyli nasz naród Bożemu Sercu na Jasnej Górze. W 1932 r. w Poznaniu odsłonięto pomnik „SacratissimoCordi – Polonia Restituta”, który został zburzony w 1940 r. i dotąd nie odbudowany.

Po wojnie w 1948 r. w obliczu nasilających się represji, z inicjatywy Prymasa kard. Augusta Hlonda biskupi zachęcili wiernych do osobistego poświęcenia się Najświętszemu Sercu Jezusowemu, a trzy lata później, 28 października 1951 roku, Prymas Tysiąclecia kardynał Stefan Wyszyński na Jasnej Górze – w obecności niemal miliona wiernych – odnowił akt zawierzenia Polski Sercu Jezusa. Został on ponowiony w 1975 r. Po raz kolejny akt ten został proklamowany w wolnej Polsce 1 lipca 2011 r. w krakowskiej bazylice Najświętszego Serca Pana Jezusa.

O odnowę na polskiej ziemi

Za kilka dni ponowimy akt poświęcenia Najświętszemu Sercu Jezusa, dlatego, że osobiście i zbiorowo pragniemy oddać się w opiekę Bogu, który jest Miłością. W szkole Jezusa, który powiedział o sobie, że jest „cichy i pokornego serca” (Mt 11, 29), pragniemy się uczyć, jak stawiać czoło nowym wyzwaniom, jak podejmować odpowiedzialność za siebie i innych, jak kochać i służyć.

W nawiązaniu do setnej rocznicy poświęcenia narodu polskiego Najświętszemu Sercu Pana Jezusa, ponawiamy ten akt w duchu dziękczynienia za dar obecnej od ponad 30 lat wolności, dziękując też za to, że Polska stała się znów pełnoprawnym członkiem wspólnoty europejskich narodów (Unii Europejskiej), co otworzyło nowy etap jej historii.

Mamy przy tym świadomość, że z tej wolności nie zawsze potrafimy właściwie korzystać. Smutkiem napawa fakt, że życie społeczne i polityczne w Polsce naznaczone jest niekończącymi się napięciami, konfliktami, nienawiścią i wrogością, w której trudno się dopatrzyć troski o dobro wspólne. Zagrożona wręcz wydaje się jedność naszej wspólnoty narodowej, dzięki której przetrwaliśmy przez stulecia.

W tej sytuacji, jako naród, społeczeństwo i każdy z nas, dokonajmy rachunku sumienia i prośmy Boga o łaskę nawrócenia. W perspektywie zawierzenia Sercu Jezusa, módlmy się o dar miłości, abyśmy w każdym człowieku – także innym czy myślącym inaczej – potrafili dostrzec brata. Rozmawiajmy językiem miłości, przebaczajmy tym, którzy nas skrzywdzili, nie chowajmy w sercu urazy, pierwsi wyciągając rękę do zgody. Budujmy mosty ponad podziałami, a spory rozwiązujmy w duchu dialogu i pojednania. Nie zapominajmy, że dialog należy do samej istoty chrześcijaństwa. Dajmy dziś temu świadectwo!

Polska rodzina znalazła się w kryzysie, co trzecie małżeństwo się rozpada. W obliczu tych bolesnych faktów prośmy o odnowienie łask sakramentalnych i umocnienie więzi rodzinnych – o przebaczenie i wyrzeczenie się egoizmu rodzącego przemoc. Nie zapominajmy też o potrzebie międzypokoleniowego przekazu wiary, który dziś wydaje się być szczególnie zagrożony.

Jako wspólnota Kościoła zdajemy niełatwy egzamin wiarygodności tak mocno zachwianej wskutek grzechów i ran zadanych braciom i siostrom przez niektórych duchownych. Jesteśmy świadomi, że grzech wykorzystywania seksualnego – jak ostrzegał papież Benedykt XVI – może skutecznie przyćmić blask Ewangelii. W Kościele niezbędny jest proces oczyszczenia, prośby o przebaczenie ze strony skrzywdzonych i otoczenia ich szczególną troską.

Czyńmy świat bardziej ludzkim! W społeczeństwie, które podlega atomizacji wzmocnionej izolacją na skutek pandemii, bolesnej samotności doświadczają starsi, chorzy i niepełnosprawni. Ponadto, kryzys ekonomiczny sprawia, że ludzie biedni stają się jeszcze bardziej ubożsi. Otwórzmy się na nich, nie zapominając, że najsłabsi są „sercem Kościoła”, oni winni być również w centrum zainteresowania każdej ludzkiej społeczności. Znakiem cywilizacji miłości jest też otwartość na ludzkie życie, gdyż każdy człowiek, a  szczególnie ten bezbronny i nienarodzony, ma prawo do życia.

Budujmy postawę braterstwa, o co usilnie apeluje papież Franciszek. Czyńmy to zarówno na gruncie polskim jak i międzynarodowym, w duchu przebaczenia i pojednania, czemu Polska dała już dobitne świadectwo w XX stuleciu, inicjując pojednanie z sąsiednimi narodami.

Zdajemy sobie sprawę, że nie ma innej drogi odnowy, jak nawrócenie czyli zwrócenie się do Odkupiciela i Jego zranionego Serca, „przez które stało się nam zbawienie”. Pokornie prosimy Jezusa o przebaczenie i łaskę powrotu do Niego i Jego Ewangelii. Z ufnością powierzamy Mu Kościół i Ojczyznę, nas samych i wszystko, co nas stanowi.

Wpatrzeni w Serce Jezusowe, z serca Wam błogosławimy.

Podpisali: Pasterze Kościoła katolickiego w Polsce,
zebrani na 388. Zebraniu Plenarnym Konferencji Episkopatu Polski

Warszawa, dnia 11 marca 2021 roku

*** 

 

Słowa pozdrowień i życzeń Arcybiskupa Metropolity Gdańskiego

na święta Zmartwychwstania Pańskiego 2021 r.

 

         Drodzy Bracia w Kapłaństwie,

         Umiłowani w Chrystusie Siostry i Bracia!

 

         Przed kilkoma dniami rozpocząłem posługę pasterską w tutejszej Wspólnocie archidiecezjalnej. Dziękuję Bogu za tę nową misję pasterską, którą chciałbym pełnić wespół z Wami i z Waszą pomocą. Niektórych miałem już okazję spotkać w chwili kanonicznego objęcia archidiecezji bądź przy okazji innych celebracji Wielkiego Tygodnia. Wielki Tydzień jest wyjątkową ku temu okazją, aby tę wspólną drogę odkrywać i nią podążać. Ona wpisuje się w wielkie wydarzenia z ostatnich dni życia Jezusa. Jako Syn Boży pozostawał w głębokiej jedności z Ojcem, aby całkowicie wypełnić Jego wolę i odkupić człowieka z niewoli grzechu. O tę jedność pośród nas prosił również swojego Ojca. W Wieczerniku, tuż po ustanowieniu Eucharystii, modlił się: „Jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili jedno w Nas, aby świat uwierzył, żeś Ty Mnie posłał” (J 17,21).

         Te słowa są dla nas duchowym testamentem. Przyjmujemy je, chcemy nimi żyć i nimi kierować się w relacji z innymi, aby dawać żywe świadectwo naszej wiary.

         Kierując do Was tych kilka słów, chciałbym Wszystkich serdecznie pozdrowić i wyrazić moją wdzięczność za każdy przejaw tej jedności w postaci życzliwego przyjęcia mnie do tej archidiecezji, za waszą modlitwę w mojej intencji i za wspólne przeżywanie wielkich wydarzeń Paschalnych.

         Pragnę nadto życzyć, aby wydarzenia Paschalne stawały się w pełni Waszym udziałem, ubogacały i przemieniały wewnętrznie, wnosiły nadzieję i radość w codzienne życie, i na wzór Apostołów czyniły Was świadkami radosnej nowiny o Zmartwychwstaniu Pana.

         Wszystkich obejmuję modlitwą i udzielam pasterskiego błogosławieństwa.

 

                                                                    Abp Tadeusz Wojda SAC

                                                                  METROPOLITA GDAŃSKI

***

Tydzień modlitwy o ochronę życia

Tydzień modlitwy o ochronę życia - broszura

***

 KOMUNIKAT W ZWIĄZKU Z USTANOWIENIEM NOWEGO ARCYBISKUPA GDAŃSKIEGO

do katolików świeckich, osób życia konsekrowanego oraz księży archidiecezji gdańskiej

Ojciec Święty Franciszek ustanowił nowego Arcybiskupa Metropolitę Gdańskiego. Ogłoszenie tego faktu miało miejsce przed kilkoma dniami, tj. 2 marca 2021 roku. Pasterzem archidiecezji gdańskiej został dotychczasowy arcybiskup białostocki Tadeusz Wojda.

Nowy Arcybiskup Gdański ma 64 lata (urodzony w 1957 roku). Pochodzi z ziemi kieleckiej. Należy do stowarzyszenia Księży Pallotynów. Jest doktorem teologii. Przez dwadzieścia lat pracował w Rzymie, w papieskim urzędzie ds. misji, który nosi nazwę: Kongregacja Ewangelizacji Narodów. Przez ostatnie cztery lata był arcybiskupem białostockim.

Zadaniem Księdza Arcybiskupa będzie kierowanie archidiecezją gdańską, którą stanowi dwieście parafii. Działa w niej wiele grup życia apostolskiego i realizowane są liczne dzieła charytatywne. Do podstawowych obowiązków każdego biskupa należy przekaz orędzia Ewangelii coraz to nowym pokoleniom. Jego zadaniem jest udzielanie święceń diakonom i księżom, a także konsekracja dziewic, błogosławienie wdów oraz troska o wspólnoty życia konsekrowanego: żeńskie i męskie. Istotnym zadaniem biskupa jest towarzyszenie małżeństwom i rodzinom, osobom samotnym, starszym i chorym. Także tym, którzy znajdują się na marginesie życia społecznego. Wokół sprawowanej przez biskupa Eucharystii gromadzą się w jedno wspólnoty kościelne.

Pisał kiedyś Henryk Sienkiewicz, że „Kościół jest stróżem przeszłości, piastunem teraźniejszości i siewcą przyszłości”. Słowa te charakteryzują również posłannictwo biskupa, który wypełnia swoją misję we współpracy z katolikami świeckimi i ich duszpasterzami. Niewątpliwie ważnym zadaniem arcybiskupa gdańskiego pozostaje strzeżenie etosu „Solidarności”, który sformułowano na Wybrzeżu w latach osiemdziesiątych minionego stulecia.

Arcybiskup Tadeusz Wojda będzie siódmym z kolei biskupem Kościoła gdańskiego. Jego poprzednikami byli: bp Edward O’Rourke, bp Karol Maria Splett, bp Edmund Nowicki, bp Lech Kaczmarek, abp Tadeusz Gocłowski,  abp Sławoj Leszek Głódź.

Decyzję papieża Franciszka o ustanowieniu arcybiskupa Tadeusza Wojdy naszym pasterzem przyjmujemy z szacunkiem i w duchu wiary. Serdecznie i z radością witamy nowego Arcybiskupa Metropolitę Gdańskiego. Jego osobę otaczamy naszą modlitwą, aby mógł skutecznie posługiwać ludowi Bożemu w Kościele gdańskim.

bp Jacek Jezierski, administrator apostolski archidiecezji gdańskiej

bp Wiesław Szlachetka, biskup pomocniczy

bp Zbigniew Zieliński, biskup pomocniczy

abp Sławoj Leszek Głódź, arcybiskup metropolita gdański senior

Gdańsk – Oliwa, 5 marca 2021 r.

***

K o m u n i k a t

Ksiądz Arcybiskup Metropolita Gdański

Tadeusz Wojda SAC

 Abp Tadeusz Wojda SAC, dotychczasowy arcybiskup białostocki, został mianowany arcybiskupem metropolitą gdańskim. Decyzję papieża ogłosiła dziś, 2 marca 2021, w południe Stolica Apostolska.

Dewiza biskupia:

„Oportet praedicari Evangelium” (Aby była głoszona Ewangelia)

Mk 13,10

urodzony: 29 I 1957, Kowala

święcenia prezbiteratu: 8 V 1983

święcenia biskupie: 10 VI 2017

Funkcje w KEP:

Członek Kościelnej Komisji Konkordatowej

Członek Komisji ds. Misji

Inne:

Przewodniczący Polskiej Sekcji Pomocy Kościołowi w Potrzebie

 Abp Tadeusz Wojda SAC urodził się 29 stycznia 1957 r. w Kowali na Kielecczyźnie w rodzinie wielodzietnej jako czwarte dziecko Władysława i Anieli z domu Pietrzyk. Młodszy jego brat jest księdzem, tak jak on w Stowarzyszeniu Apostolstwa Katolickiego (Pallotyni), zaś starsza siostra jest w Zgromadzeniu Sióstr Elżbietanek Cieszyńskich.

W latach 1964-1972 uczęszczał do szkoły podstawowej w Kowali, a w latach 1972-1976 do liceum ogólnokształcącego, które ukończył egzaminem dojrzałości.

W 1976 r. wstąpił do Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego (Pallotynów). W latach 1977-1983 odbył studia z filozofii i teologii w Wyższym Seminarium Duchownym Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego w Ołtarzewie k. Warszawy, a jednocześnie w latach 1980-1983 studia z teologii fundamentalnej na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, ukończone tytułem magistra. W 1982 r. przyjął święcenia diakonatu w Stowarzyszeniu Apostolstwa Katolickiego, a 8 maja 1983 r. święcenia kapłańskie w tymże zgromadzeniu. Po święceniach przez kilka miesięcy pracował jako wikariusz w parafii Chrystusa Króla w Warszawie, a następnie był współpracownikiem pallotyńskiego Sekretariatu Misyjnego w Ząbkach.

W maju 1984 r. decyzją Rady Prowincjalnej, został skierowany na studia misjologii do Rzymu na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim, które ukończył doktoratem z misjologii w 1989 r. Obronił pracę doktorską nt. „Nurty teologii misji z Münster i Louvain”. Nostryfikowano ją na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie w 2001 roku.

Od 2 stycznia 1990 r. ks. Tadeusz Wojda rozpoczął pracę w Papieskim Dziele Rozkrzewiania Wiary i w Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów. Od 12 grudnia 2007 r. pełnił funkcję kierownika biura w Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów. 24 lipca 2012 r. został mianowany przez papieża podsekretarzem w Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów. Ponadto od 1991 r. ks. Wojda jest kapelanem Wspólnoty Sióstr Boromeuszek w Rzymie, a od 1996 r. kapelanem Centrum Edukacji fizycznej dla niepełnosprawnych Czerwonego Krzyża Włoskiego. Jest też autorem licznych artykułów i rozpraw naukowych z zakresu misjologii.

12 kwietnia 2017 r. Ojciec Święty Franciszek mianował go arcybiskupem metropolitą białostockim. Święcenia biskupie ks. Tadeusz Wojda przyjął 10 czerwca 2017 r. Udzielił ich prefekt Kongregacji Ewangelizacji Narodów i Krzewienia Wiary kard. Fernando Filoni. Współkonsekratorami byli abp Edward Ozorowski oraz abp Henryk Hoser. Podczas tej uroczystości odbył się ingres nowego Arcybiskupa Metropolity do archikatedry białostockiej.

Mottem posługi biskupiej abp. Tadeusza Wojdy są słowa z Ewangelii wg św. Marka 13,10 „Oportet praedicari Evangelium” (Aby była głoszona Ewangelia).

29 czerwca 2017 r. w Rzymie w uroczystość św. Apostołów Piotra i Pawła abp Tadeusz Wojda otrzymał z rąk papieża Franciszka paliusz. 5 listopada 2017 r. w białostockiej bazylice archikatedralnej uroczystego nałożenia paliusza Arcybiskupowi Metropolicie dokonał nuncjusz apostolski w Polsce abp Salvatore Pennacchio.

Abp Wojda jest członkiem Kościelnej Komisji Konkordatowej oraz komisji misyjnej Konferencji Episkopatu Polski.

2 marca 2021 r., Ojciec Święty Franciszek mianował abp. Wojdę arcybiskupem metropolitą gdańskim.

                                                                                  /-/ Ks. Rafał Dettlaff                                         /-/ Ks. Krystian Kletkiewicz 

                                                                                           Kanclerz Kurii                                      Dyrektor Wydziału Duszpasterskiego

  

 

ROK ŚW. JÓZEFA

PATRONA KOŚCIOŁA POWSZECHNEGO

Z okazji 150. rocznicy ogłoszenia św. Józefa Patronem Kościoła powszechnego,

papież Franciszek ogłosił od 8 grudnia 2020 r. do 8 grudnia 2021 roku

specjalny „Rok” poświęcony Opiekunowi Jezusa.

Udziela się Odpustu zupełnego pod zwykłymi warunkami (tzn. sakramentalna spowiedź, Komunia eucharystyczna oraz modlitwa zgodna z intencjami Ojca Świętego) wiernym, którzy odrywając się w duchu od wszelkiego grzechu, uczestniczyć będą w Roku Świętego Józefa w okolicznościach i na sposoby określone przez tę Penitencjarię Apostolską.

  1. Wszystkim, którzy przez co najmniej pół godziny będą rozważać Modlitwę Pańską lub wezmą udział w jednym pełnym dniu skupienia, zawierającym rozważanie o Świętym Józefie.
  2. Tym, którzy na wzór Świętego Józefa spełnią uczynek miłosierdzia względem ciała lub względem duszy, będą mogli otrzymać dar odpustu zupełnego.
  3. Wiernym, którzy odmawiać będą Różaniec Święty w rodzinach i pomiędzy narzeczonymi.
  4. Każdemu, kto powierzać będzie codziennie swoją działalność opiece Świętego Józefa, a także każdemu wiernemu, wzywającemu Rzemieślnika z Nazaretu w modlitwach wstawienniczych za tych, którzy szukają pracy, aby mogli znaleźć zajęcie, oraz aby praca wszystkich ludzi była bardziej godna.
  5. Wiernym, którzy odmawiać będą Litanię do Świętego Józefa (w tradycji łacińskiej) lub Akatyst do Świętego Józefa, w całości lub przynajmniej w odpowiedniej części (w tradycji bizantyjskiej), lub też jakąś inną modlitwę do Świętego Józefa, przypisaną jako własna w różnych tradycjach liturgicznych, w intencji Kościoła prześladowanego od wewnątrz i od zewnątrz oraz w intencji ulżenia wszystkim chrześcijanom, którzy cierpią prześladowania wszelkiego rodzaju.
  6. Wiernym, którzy odmówią dowolną prawnie zatwierdzoną modlitwę lub akt pobożności na cześć Świętego Józefa, np. „Do Ciebie, Święty Józefie”, szczególnie w dniach 19 marca i 1 maja, w Święto Świętej Rodziny Jezusa, Maryi i Józefa, w Niedzielę Świętego Józefa (w tradycji bizantyjskiej), 19 dnia każdego miesiąca i w każdą środę, będącą dniem poświęconym wspomnieniu tego Świętego w tradycji łacińskiej.
  7. Rozszerza się dar odpustu zupełnego w sposób szczególny na osoby w podeszłym wieku, na chorych, umierających i wszystkich tych, którzy z usprawiedliwionych racji nie mogą wyjść z domu, a którzy odrywając się w duchu od wszelkiego grzechu oraz z intencją wypełnienia, gdy tylko to będzie możliwe, zwykłych warunków, odmówią w domu lub tam, gdzie zatrzymuje ich przeszkoda, akt pobożności na cześć Świętego Józefa, pocieszyciela chorych i Patrona Dobrej Śmierci, ofiarując z ufnością Bogu boleści i niedogodności własnego życia.

 

List Apostolski „PATRIS CORDE”

Rocznik statystyczny Kościoła w Polsce

         WIĘCEJ INFORMACJI NA TEMAT REMONTU KOŚCIOŁA

     ZNAJDZIESZ W ZAKŁADCE >>>REMONT KOŚCIOŁA<<<

 

Oświadczenie Prowincjała z dnia 30 maja 2019 r.